Amarantus – zboże XXI wieku. Pochodzi z Ameryki Południowej. W Europie pojawił się stosunkowo niedawno, najpierw jako roślina ozdobna ze względu na piękne liście i kwiaty, później również jako pasza i żywność dla ludzi. W Polsce w uprawach towarowych jest spotykany dopiero od ok. 10 lat.
Współczesne badania laboratoryjne wykazały, iż nasiona tej rośliny zawierają dużą ilość skrobi, łatwiej przyswajalnej od skrobi i innych zbóż, dzięki czemu szybko dostarczają organizmowi energii. Dlatego też Amarantus powinien być nieodłącznym składnikiem diety osób narażonych na duży wysiłek fizyczny. Pod względem zawartości składników mineralnych ziarna amarantusa przewyższają wszystkie inne zboża oraz zioła lecznicze.
Amarantus to istna kopalnia magnezu, wapnia, fosforu, potasu, czy żelaza. Zawiera znaczne ilości nienasyconych kwasów tłuszczowych, które korzystnie wpływają na układ krążenia, a także łatwo przyswajalne białko. Amarantus nie zawiera glutenu, natomiast posiada lipidy (skwalen) opóźniające procesy starzenia się organizmu oraz antyoksydanty, które skutecznie przeciwdziałają chorobom nowotworowym. Można go z powodzeniem stosować w żywieniu osób chorych na celiakię, anemię czy miażdżycę.
Nasiona amarantusa można gotować tak jak kasze. Ziarna zalewamy gorącą wodą w dwukrotnej objętości i gotujemy na małym ogniu do 15 minut, po czym przyprawiamy do smaku.
| Wartość odżywcza w 100 g produktu | |
| wartość energetyczna | 1646 kJ (390 kcal) |
| białko | 18 g |
| węglowodany | 63 g |
| w tym cukry | 1 g |
| tłuszcz | 8 g |
| kwasy tłuszczowe nasycone | 3 g |
| błonnik | 14 g |
| sód | 0,02 g |
| wapń | 150 mg (19%*) |
| magnez | 266 mg (89%*) |
| żelazo | 8 mg (54%*) |
* procent zalecanego dziennego spożycia